دستهای نحیف یک رویاپنجه ای بر دلم زد و رد شدردّ انگشتهای بغضی خیستوی آغوش پنجره مد شد عصر یک روز زرد پاییزیپا نهادی به ساحت شعرمشاعری اتفاق خوبی بودتکیه کردی به قامت شعرم چهره ات محو و اندکی مخدوشمثل گنجینه ای که مدفون استفرم موهای لخت و بی روحتعین بیدی همیشه مجنون است توی ذهنت مرا مجسم کنگرگ پیری خزیده در غارشخیره بر پیکر شبی تاریکم

در حریری سپید می رقصی*میترائی نجیب و یلداییدر بلندای سرد شبهایمبهترین اتفاق و رویایی آخرین برگ روی یک شاخهمخملینی, سپید, چون خوابیمثل حسی رها ولی در بندعین خنده , اسیر یک قابی *آرتمیسی درون چشمانتقصد تسخیر این جهان کردهبا طلسم عروس دریایی کشتی مرگ را نشان کرده چله بستم, کنار بالینتپای هذیان داغ  تبهایتعاشقانه نفس بگیر از منداغ من مان